Παρουσίαση βιβλίου «Ανδρομάχη» του Κώστα Μπουραντά

POSTER ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ - ΑΡΤΑ-01

«Ανδρομάχη» Κ.Μπουραντάς Εκδόσεις OASIS 2017  σελ. 61

Γράφει:  Ο Κώστας Τραχανάς

Η Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών απένειμε το Α΄ Βραβείο θεατρικού έργου για το 2017 στον Ηπειρώτη καθηγητή Παθολογίας-Αιματολογίας Κώστα Λ. Μπουραντά για το θεατρικό έργο του «Ανδρομάχη» .

Η τραγωδία «Ανδρομάχη» του Ευριπίδη είναι μια πολιτική αλλά και κοινωνική τραγωδία. Η τραγωδία αυτή παίχτηκε το 420 π.Χ. στην αυλή του βασιλιά Θαρύπα των Μολοσσών της Ηπείρου.

Στην ελληνική μυθολογία η Ανδρομάχη ήταν η σύζυγος του Έκτορα. Ως σύζυγος του Έκτορα η Ανδρομάχη αναφέρεται όχι μόνο στην Ιλιάδα, αλλά και από τον Ευριπίδη σε δύο τραγωδίες του, καθώς και από άλλους ποιητές και λογοτέχνες, κλασικούς (όπως ο Ρακίνας) και νεότερους. Είναι γνωστή επίσης ως η «μάνα» της τραγωδίας.

Η Ανδρομάχη ήταν κόρη του Ηετίωνα, βασιλιά της «Υποπλακίης Θήβης», όπως την ονομάζει ο Όμηρος στην Ιλιάδα, επειδή ήταν μια πόλη στους πρόποδες του όρους Πλάκος, στον κάμπο του Αδραμυττίου. Αδελφός της Ανδρομάχης ήταν ο Πόδης, που σκοτώθηκε από τον Μενέλαο. Ωστόσο, στην Ιλιάδα (ραψωδία Ζ) η Ανδρομάχη παρουσιάζεται να λέει πως και οι επτά αδελφοί της σκοτώθηκαν από τον Αχιλλέα. Γιος της Ανδρομάχης και του Έκτορα ήταν ο Αστυάνακτας, ή Σκαμάνδριος, που μετά τον Τρωικό Πόλεμο οι νικητές τον κρέμασαν από τα τείχη της Τροίας. Ο Έκτορας σκοτώθηκε επειδή δεν είχε ακούσει τη συμβουλή της Ανδρομάχης να μη μονομαχήσει με τον Αχιλλέα. Η Ανδρομάχη θρήνησε για τον θάνατό του όταν ο Αχιλλέας τον έσερνε πίσω από το άρμα του στο Ίλιον Πεδίον, και πάλι όταν ο πεθερός της Πρίαμος, βασιλιάς της Τροίας, έφερε τη σορό του στο ανάκτορο, πρώτη εκείνη, κρατώντας το κεφάλι του μέσα στις χούφτες της (Ιλιάδα, ραψωδία Ω ). Στον Ευριπίδη παρουσιάζεται με δυο διαφορετικές εκδοχές. Στις «Τρωάδες» αναφέρεται και ο γιος της Αστυάνακτας ενώ στην τραγωδία «Ανδρομάχη» παρουσιάζεται μόνο ο γιος της με το Νεοπτόλεμο, Μολοσσός.

Η Ανδρομάχη , με το τέλος του Τρωικού Πολέμου δόθηκε λάφυρο στο Νεοπτόλεμο, τον γιο του Αχιλλέα. Ο Νεοπτόλεμος την έφερε στην Φθία της Ελλάδας ,όπου την έκανε γυναίκα του  και έκανε μαζί της ένα παιδί, τον Μολοσσό ή τον Αμφίαλο, αλλά ο Νεοπτόλεμος ήταν ήδη παντρεμένος με την Ερμιόνη, την κόρη της ωραίας Ελένης και του Μενέλαου.

Η Ερμιόνη ήθελε να σκοτώσει την Ανδρομάχη και το παιδί της γιατί φοβόταν ότι θα πάρει τον θρόνο.

Εν τω μεταξύ, ο Νεοπτόλεμος πήγε στους Δελφούς να ζητήσει ευθύνες από τον Απόλλωνα , γιατί κατηύθυνε το βέλος του Πάρη που χτύπησε το μόνο τρωτό σημείο του Αχιλλέα ,την πτέρνα , και τον σκότωσε.

Οι ιερείς του Απόλλωνα σκότωσαν τον Νεοπτόλεμο και η Ανδρομάχη έμεινε στα χέρια της Ερμιόνης χωρίς καμία προστασία. Τότε εμφανίστηκε ο Πηλέας, πατέρας του Αχιλλέα και παππούς του Νεοπτόλεμου , και έσωσε την Ανδρομάχη και το παιδί της .Η Ανδρομάχη παντρεύτηκε τον Έλενο, αδελφό του Έκτορα και πήγε στην Ήπειρο, όπου έχτισε τη νέα Τροία και  ίδρυσε τη δυναστεία των Μολοσσών, από όπου καταγόταν ο Πύρρος, ο βασιλιάς της Ηπείρου και η Ολυμπιάς , η μάνα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Γι΄ αυτό καυχόταν ο Μέγας Αλέξανδρος ότι καταγόταν από τον Αχιλλέα.

Η Ανδρομάχη σε μεγάλη ηλικία γύρισε στην πατρίδα της , τη Φρυγία , όπου και απέθανε.

Ο Κώστας Λ. Μπουραντάς μάς ξάφνιασε με την πνευματική του δημιουργία, που αυτή τη φορά δεν είναι στο πεδίο της ιατρικής επιστήμης, αλλά στη λογοτεχνία και μάλιστα σ’ έναν ευαίσθητο και δύσκολο τομέα της, σ’ αυτόν της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας.

Ο συγγραφέας παρουσιάζεται ονειροπόλος, ευαίσθητος, ευπαθής με πλούσιο ρομαντικό υπόστρωμα και ρομαντική αφετηρία. Η Ελλάδα τον εμπνέει ως παρελθόν, τον θερμαίνει ως παρόν και τον εκστασιάζει ως φύση. Ολόκληρη η πολιτισμική μας κληρονομιά τον συγκινεί. Θέλει να την υμνήσει, χωρίς να γίνει προγονόπληκτος υμνωδός.

Ο Κώστας Λ. Μπουραντάς φαίνεται ότι γνωρίζει όλες τις μορφές και τις εκφάνσεις που έχει πάρει κατά περιόδους η τραγωδία Ανδρομάχη. Αυτός, όμως, δεν μιμείται καμία. Με την ελευθερία του πνεύματός του, με την ανθρώπινη ευαισθησία του και την ευρύτητα των συλλήψεών του πλάθει τη δική του, σύγχρονη πλέον, Ανδρομάχη.

Ο Κωνσταντίνος Λ. Μπουραντάς γεννήθηκε στην Άρτα.

Είναι καθηγητής Παθολογίας-Αιματολογίας, αριστούχος Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών. Απέκτησε την ειδικότητα Παθολογίας το 1973 και την ειδικότητα Αιματολογίας το 1978.

Υπηρέτησε την περίοδο 1968-1970 ως Δ.Ε. Ανθυπίατρος Αλεξιπτωτιστής.

Την περίοδο 1970-1978 με την ειδικότητα Παθολογίας και Αιματολογίας κατείχε τη θέση του Πανεπιστημιακού στην Α΄ Προπαιδευτική Παθολογική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Διετέλεσε διευθυντής της Παθολογικής Κλινικής Νοσοκομείου Άρτας (1978-1985) και διευθυντής της Παθολογικής Κλινικής Νοσοκομείου Ιωαννίνων (1985-1991).

Εργάσθηκε στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων ως Καθηγητής Παθολογίας-Αιματολογίας (1991-2010). Μετεκπαιδεύτηκε στην Αγγλία (Imperial College) και στις Η.Π.Α. (Mayo Clinic).

Το 1991 δέχθηκε δωρεά ακινήτου στην οδό Πανεπιστημίου με τα έσοδα να διατίθενται στην Αιματολογική Κλινική του Νοσοκομείου Ιωαννίνων.

Το 2004 δημιούργησε Αιματολογική Κλινική, Μονάδα Μεσογειακής Αναιμίας και Αιματολογικό Ερευνητικό Εργαστήριο.

Έχει δημοσιεύσει 180 εργασίες σε Διεθνή Περιοδικά Ιατρικής. Αναφέρεται σε όλα τα βιβλία Αιματολογίας και στο WHO για τις Αιματολογικές Κακοήθειες (ο μόνος Έλληνας συγγραφέας). Διετέλεσε από το 2012 και για τέσσερα έτη Πρόεδρος Διοικητικού Συμβουλίου Τ.Ε.Ι. Ηπείρου.

Από το 1985 αρθρογραφεί σε εφημερίδες τοπικής και πανελλαδικής κυκλοφορίας. Ασχολείται με τη συγγραφή και έχει δημοσιεύσει ποιητικές συλλογές.

Γράφει:  Ο Κώστας Τραχανάς